اگر از عاشقان خودروهای کلاسیک کاربراتوری که قوای فنی 8 سیلندر دارند هستید، این مطلب را از دست ندهید. بهترینها در این فهرست آمده است.
با وجود پیشرفت چشمگیر فناوری و برتری فنی سیستمهای انژکتوری از نظر مصرف سوخت، آلایندگی و قابلیت اطمینان، موتورهای V8 کاربراتوری همچنان برای بسیاری از علاقهمندان خودروهای کلاسیک جذابیت ویژهای دارند. در این دسته از خودروها، اعداد و ارقام فنی تنها بخشی از ماجرا هستند و صدای خاص موتور، واکنش مستقیم به پدال گاز، لرزشهای هیجان انگیز و حس مکانیکی خالصی که یک پیشرانه کاربراتوری ارائه میدهد، نقش مهمتری در ایجاد تجربه رانندگی ایفا میکنند. همچنین امکان تنظیم و تغییر عملکرد موتور با تغییرات نسبتا ساده در کاربراتور، یکی دیگر از دلایل محبوبیت این پیشرانهها میان عاشقان خودرو است.
معرفی ۱۰ خودرو کلاسیک V8 کاربراتوری
از سوی دیگر، موتورهای مدرن امروزی قدرت و بازدهی بسیار بیشتری نسبت به نمونههای قدیمی دارند و حتی پیشرانههای هشت سیلندر با حجم مشابه میتوانند چندین برابر قدرتمندتر از گذشته باشند. با این حال، بسیاری از علاقهمندان خودروهای عضلانی و کلاسیک برای تیونینگ، همچنان به سراغ موتورهای V8 کاربراتوری میروند.
برای این افراد، جذابیت تنها در قدرت خلاصه نمیشود، بلکه ظاهر کلاسیک محفظه موتور، صدای متمایز و حس نوستالژیکی که این پیشرانهها ایجاد میکنند، بخشی از هویت خودروهای کلاسیک آمریکایی به شمار میرود و جایگاهی ویژه در فرهنگ خودرویی دارند. در این مطلب با 10 خودرو کاربراتوری کلاسیک 8 سیلندر محبوب آشنا خواهیم شد.
10. کرایسلر 340 سیکس پک 8 سیلندر
- حداکثر قدرت: 290 اسب بخار
در سبد ماسل کارهای آمریکایی، محصولات دوج و پلیموث که تحت برند Mopar شناخته میشوند، همیشه جایگاه ویژهای داشتهاند. برخلاف خودروهای فورد و جنرال موتورز که در تیراژ بالا تولید میشدند، بسیاری از مدلهای موپار تولید محدودی داشتند و همین موضوع باعث شده امروزه ارزش کلکسیونی بسیار بالایی پیدا کنند.
گرچه موتورهای افسانهای 426 Street Hemi و 440 Six-Pack ستارههای درخشان این دوران محسوب میشوند، اما به دلیل کمیاب بودن و ارزش تاریخی بالا، بیشتر کلکسیونرها ترجیح میدهند آنها را در خودروهای اصلی خود ببینند. در مقابل، موتور کرایسلر 340 هشت سیلندر یکی از محبوبترین انتخابها برای پروژههای تیونینگ است. این موتور از خانواده Small Block موپار است و هنوز هم قطعات و تجهیزات افترمارکت نسبتا زیادی برای آن وجود دارد. به همین دلیل میتوان آن را تیون کرد و حتی قدرتش را به شکل قابل توجهی افزایش داد.
اوج شهرت این پیشرانه به نسخه سال 1970 بازمیگردد. این مدل با سه کاربراتور عرضه میشد. دوج این سیستم را سیکس پک و پلیموث آن را شش سیلندر مینامید. این موتور در اصل برای شرکت در مسابقات Trans-Am طراحی شده بود و روی مدل ویژه چلنجر T/A نصب میشد، اما تولید آن بسیار کوتاه بود و به همین دلیل امروزه نمونههای اصلی آن بسیار کمیاب و ارزشمند هستند. به همین خاطر، بیشتر علاقهمندان معتقدند اگر یک موتور 340 Six-Pack واقعی پیدا شود، نباید آن را برای تیونینگ جزئی قربانی کرد.
- خودرو کانسپت جدید کرایسلر با شعاع حرکتی نامحدود به نمایش گذاشته شد + ویدیو
- ارزان ترین خودروهای آمریکایی با موتور 8 سیلندر؛ پول پراید میدهند، کرایسلر و کامارو سوار میشوند
9. فورد ویندزور 302 5.0 لیتری
- حداکثر قدرت: 290 اسب بخار
موتور فورد ویندزور 302 هشت سیلندر یکی از مهمترین و محبوبترین پیشرانههای تاریخ خودروهای عضلانی آمریکاست. این پیشرانه در اواخر دهه 1960 برای مسابقات Trans-Am توسعه پیدا کرد و برخلاف بسیاری از رقبای آن زمان خود، نه تنها در پیست موفق بود بلکه عمر بسیار طولانی و تأثیرگذاری در صنعت خودرو داشت.
در زمانی که فورد توجه زیادی به موتورهای حجیم کبرا جت داشت، پیشرانه کوچکتر 302 شاید چندان هیجان انگیز به نظر نمیرسید، اما گذر زمان نشان داد که این پیشرانه به یکی از ماندگارترین موتورهای تاریخ تبدیل خواهد شد. از موستانگهای مسابقهای دهه 1960 گرفته تا مدلهای 5.0 لیتری دهه 1980 و حتی موتورهای مدرن کایوت امروزی، ردپای این خانواده همچنان دیده میشود.
دلیل محبوبیت 302 فقط سابقه تاریخی آن نیست. این موتور با تیراژ بالایی تولید شده، ساختار سادهای دارد و قطعات افترمارکت زیادی برای آن در دسترس است. به همین دلیل، یکی از نخستین انتخابهای علاقهمندان برای ساخت هاترادها، رستومادها و پروژههای سفارشی به شمار میرود. نسخه افسانهای این موتور در فورد موستانگ باس 302 سال 1970 عرضه شد. گرچه قدرت رسمی آن 290 اسب بخار اعلام شده بود، بسیاری از کارشناسان معتقدند توان واقعی آن به حدود 375 اسب بخار میرسید. همین موضوع باعث شده Boss 302 امروزه یکی از ارزشمندترین موستانگهای کلاسیک باشد.
البته به دلیل ارزش بالای نمونههای اصلی، کمتر کسی حاضر است یک Boss 302 اصیل را برای پروژههای تیونینگ قربانی کند. در عوض، بسیاری از علاقهمندان به سراغ نسخههای عادی 302 یا 5.0 لیتری میروند که هنوز هم به وفور پیدا میشوند و پایهای فوق العاده برای ساخت یک خودرو قدرتمند و کلاسیک محسوب میشوند.
- زیباترین خودروهای تاریخ فورد: از موستانگ تا GT افسانهای
- فورد موستانگ GTD Spirit Of America با قدرت 815 اسب بخار رونمایی شد
8. پونتیاک تری پاور 389
- حداکثر قدرت: 360 اسب بخار
اگر بخواهیم دنیای خاص ماسل کارها را با یک مثال ساده توضیح دهیم، موتور 389 Tri-Power پونتیاک دقیقا همان آمپلی فایری بود که صدای منحصربهفردی داشت و چیزی فراتر از استانداردهای رایج زمان خود به شمار میرفت. در سال 1964، زمانی که بیشتر خودروهای قدرتمند آمریکایی از یک کاربراتور چهار سیلندر استفاده میکردند، پونتیاک GTO با سه کاربراتور وارد میدان شد و به یکی از خشنترین و هیجانانگیزترین خودروهای خیابانی دوران تبدیل گشت.
دلیل محبوبیت این پیشرانه صرفا قدرت آن نبود. ساختار ساده، قابلیت تیونینگ بالا و دسترسی نسبتا آسان به قطعات باعث شده این پیشرانه هنوز هم در میان سازندگان خودروهای سفارشی محبوب باشد. نسخه تری پاور موتور 389 در نخستین جی تی او ها بین 348 تا 360 اسب بخار قدرت تولید میکرد و نقشی کلیدی در شکلگیری مفهوم ماسل کار یا خودرو عضلانی داشت. بسیاری از کارشناسان خودرو معتقدند GTO اولین خودرو عضلانی واقعی آمریکا بود و بخش بزرگی از این موفقیت به موتور 389 Tri-Power مربوط میشد.
اما عمر این ترکیب موفق چندان طولانی نبود. قوانین داخلی جنرال موتورز استفاده از موتورهای چندکاربراتوری را محدود کرد و پونتیاک ناچار شد به سراغ موتور 400 8 سیلندر برود. جالب اینکه این تغییر در نهایت به تولد یکی از افسانهایترین موتورهای تاریخ پونتیاک منجر شد و این موتور بعدها به نماد دوران طلایی خودروهای عضلانی تبدیل گشت.
- این پونتیاک فراموششده، سریعترین ماسل کار دهه ۸۰ بود
- پونتیاک توجان، هیولای ۸۰۰ اسب بخاری که فراری را به چالش کشید و سپس محو شد
7. پونتیاک 400 6.0 لیتری
- حداکثر قدرت: 370 اسب بخار
وقتی جنرال موتورز استفاده از موتور تری پاور 389 را متوقف کرد، پونتیاک بیکار ننشست و پیشرانهای ساخت که بعدها به یکی از افسانههای دنیای خودروهای عضلانی تبدیل شد و آن پونتیاک 400 هشت سیلندر بود. این پیشرانه در سال 1967 معرفی شد و از همان ابتدا ظرفیت بالایی برای توسعه داشت. نسخههای اولیه حدود 265 اسب بخار قدرت تولید میکردند، اما پونتیاک به مرور آن را ارتقا داد تا سرانجام به نسخه مشهور Ram Air IV با 370 اسب بخار برسد.
محبوبیت این پیشرانه فقط به قدرت آن محدود نمیشود. ساختار ساده، استحکام بالا و قابلیت ارتقای فوق العاده باعث شده هنوز هم یکی از محبوبترین انتخابها برای پروژههای تیونینگ باشد. بسیاری از علاقهمندان میتوانند بدون تغییرات افراطی، قدرت آن را به محدوده 400 تا 500 اسب بخار برسانند. اوج این موتور را میتوان در Pontiac Firebird Trans Am مدل 1970 مشاهده کرد. از این خودرو تنها 3,196 دستگاه تولید شد و فقط 88 دستگاه به نسخه Ram Air IV مجهز بودند.
عملکرد آن نیز برای زمان خود شگفت انگیز بود. شتاب صفر تا صد کیلومتر بر ساعت در حدود 4.5 ثانیه و ثبت زمان 13.9 ثانیه در یک چهارم مایل، آن را به سریعترین Trans Am دوران خود تبدیل کرد. اما جذابیت این خودرو فقط زیر کاپوت نبود. طراحی نسل دوم فایربرد چنان موفق و چشم نواز بود که بسیاری آن را زیباتر از شورولت کامارو میدانستند. همین طراحی ماندگار باعث شد پلتفرم و ظاهر کلی آن تا دهه 1980 نیز محبوب باقی بماند. به همین دلیل، برای بسیاری از طرفداران خودروهای آمریکایی، Trans Am 1970 مجهز به موتور 400 Ram Air IV نه تنها بهترین پونتیاک تاریخ، بلکه یکی از کاملترین و اصیلترین خودروهای عضلانی دوران طلایی آمریکا محسوب میشود.
- خاصترین خودروهای عضلانی تاریخ پونتیاک
- آشنایی با جواهری به نام پونتیاک GTO مدل 1966؛ بینقصتر از مدلهای جدید
6. شورولت 350
- حداکثر قدرت: 370 اسب بخار
اگر قرار باشد تنها یک موتور V8 آمریکایی به عنوان محبوبترین پیشرانه پروژههای تیونینگ انتخاب شود، احتمالا هیچ گزینهای به اندازه شورولت 350 شایسته این عنوان نیست. این موتور که در سال 1967 معرفی شد، بیش از سه دهه روی محصولات مختلف جنرال موتورز قرار داشت و روی حدود 10 میلیون خودرو نصب شد. همین تولید گسترده باعث شده امروزه نیز نمونههای فراوانی از آن در دسترس باشد و قطعات یدکی و ارتقایی آن تقریبا در همه جا پیدا شود.
اما محبوبیت 350 فقط به فراوانی آن مربوط نمیشود. این موتور به استحکام فوق العاده، تعمیرپذیری آسان و قابلیت تیونینگ گسترده شهرت دارد. بسیاری از نسخههای بازسازی شده و ارتقایافته آن بدون دردسر به محدوده 600 تا 700 اسب بخار میرسند که این رقم حتی برای استانداردهای امروزی نیز قابل توجه است. اوج توانایی این موتور را میتوان در شورولت کوروت LT-1 مدل 1970 مشاهده کرد. در حالی که بسیاری از خودروهای مجهز به موتور 350 حدود 300 اسب بخار قدرت داشتند، نسخه LT-1 کوروت با 370 اسب بخار قدرت یکی از خشنترین بلوک کوچکهای زمان خود بود.
این خودرو نخستین نمونه مجهز به موتور Small-Block بود که توانست مسیر یک چهارم مایل را در کمتر از 14 ثانیه طی کند و با ثبت زمان 13.8 ثانیه، استاندارد جدیدی برای عملکرد موتورهای کوچکتر V8 تعریف کرد. به همین دلیل، در میان علاقهمندان خودروهای آمریکایی، موتور Chevrolet 350 نه فقط یک پیشرانه موفق، بلکه یک اسطوره واقعی محسوب میشود.
- 10 تا از سریعترین مدلهای شورولت کوروت که تاکنون ساخته شده است
- شورولت S10 تریل باس ؛ قدرت آفرودی رقیب هایلوکس افزایش یافت
5. کرایسلر 440 سیکس پک
- حداکثر قدرت: 390 اسب بخار
در دوران طلایی خودروهای عضلانی، برندهای موپار مثل دوج و پلیموث به لطف موتورهای قدرتمند خود بر خیابانها سلطه داشتند. یکی از مهمترین پیشرانههای این دوره، کرایسلر 440 سیکس پک بود. این موتور در اصل نسخهای ضعیفتر از همی 426 محسوب میشد، اما با قدرت حدود 375 اسب بخار، همچنان توانایی شکست دادن بسیاری از رقبا از برندهای فورد، جنرال موتورز و AMC را داشت.
در سال 1969، کرایسلر با افزودن سه کاربراتور، نسخهای قویتر از این موتور را با نام Six-Pack معرفی کرد که حدود 390 اسب بخار قدرت تولید میکرد. نکته جذاب این بود که این پیشرانه تقریبا عملکردی نزدیک به Hemi داشت، اما با هزینه بسیار کمتر در دسترس بود. اوج استفاده از این موتور را میتوان در پلیموث رودرانر A12 مدل 1969 دید.
این ترکیب به قدری موفق بود که Road Runner A12 میتوانست حتی با خودروهای مجهز به موتور همی رقابت کند و زمانهای حدود 13 ثانیه در یک چهارم مایل ثبت کند و جالب اینجاست که با قیمت پایینتر عرضه میشد. در واقع، اگر کمی تنظیمات ساده مثل حذف فیلتر هوا یا تغییر سیستم اگزوز روی آن انجام میشد، این خودرو به راحتی وارد محدوده 12 ثانیه میشد و به یکی از سادهترین راهها برای داشتن عملکرد درگ حرفهای در یک خودرو کارخانهای تبدیل میشد.
- کرایسلر با طرح کانسپت خود، آینده کابین خودروها را به تصویر میکشد
- کرایسلر 300C مدل 2023 ؛ وداع آمریکاییها با موتور 8 سیلندر + ویدیو
4. کادیلاک 472
- حداکثر قدرت: 400 اسب بخار
موتور کادیلاک 472 هشت سیلندر یکی از بزرگترین پیشرانههای تاریخ خودروهای آمریکایی است. این موتور ابتدا با حجم 472 اینچ مکعب معرفی شد، اما خیلی زود به نسخه 500 اینچی ارتقا پیدا کرد و هر دو نسخه به طور همزمان در خط تولید حضور داشتند. اوج این موتور در اوایل دهه 1970 بود، جایی که نسخه 500 اینچی حدود 400 اسب بخار قدرت و 746 نیوتن متر گشتاور تولید میکرد که این اعداد برای یک خودرو لوکس در آن زمان بسیار چشمگیر بودند. اما با تغییر قوانین و سختگیرانهتر شدن استانداردهای آلایندگی، قدرت آن به تدریج کاهش یافت و در سالهای پایانی به حدود 190 اسب بخار رسید.
با وجود این، پیشرانه فوق همچنان یکی از محبوبترین گزینهها برای پروژههای تیونینگ است، زیرا هم فراوان است و هم قطعات آن به راحتی پیدا میشود. به همین دلیل، بسیاری از علاقهمندان خودرو آن را نماد قدرت در دنیای خودرو میدانند. نسخهای که بیشترین استفاده را از این موتور برد، کادیلاک الدرادو مدل 1970 بود. این خودرو با وجود داشتن 400 اسب بخار قدرت، به دلیل وزن بسیار بالا، هرگز یک ماشین مسابقهای واقعی محسوب نمیشد.
شتاب آن در حدود 7.5 ثانیه تا صد کیلومتر و 15.5 ثانیه در یک چهارم مایل بود که این اعداد برای چنین خودرو سنگینی قابل قبول هستند، اما آن را در حد رقابت با خودروهای عضلانی سبکتر قرار نمیدادند. در واقع فلسفه این خودرو اصلا سرعت مسابقهای نبود. کادیلاک الدرادو برای حرکت آرام، باشکوه و لوکس طراحی شده بود.
- کادیلاک اسکالید با تیونینگ منصوری باابهتتر از همیشه شد
- فناوری تعلیق مغناطیسی کادیلاک؛ انقلابی که به قلب ابرخودروها راه یافت
3. کرایسلر 426 همی
- حداکثر قدرت: 425 اسب بخار
موتور کرایسلر 426 همی یکی از افسانهایترین پیشرانههای تاریخ خودروهای آمریکایی است. این موتور ابتدا برای مسابقات نسکار ساخته شد و به قدری سریع و قدرتمند بود که رقبا، به ویژه فورد، نسبت به آن اعتراض کردند و حتی باعث شدند این موتور مدتی از مسابقات کنار گذاشته شود. همین موضوع باعث شد 426 Hemi به یکی از مهمترین موتورهای دوران طلایی خودروهای عضلانی تبدیل شود. نسخه خیابانی آن که موسوم به استریت همی است، به قدری قدرتمند بود که تقریبا هر خودرویی را که روی آن نصب میشد، به یک ماشین شکستناپذیر در خیابان تبدیل میکرد.
با این حال، این موتور بسیار کمیاب است و کمتر از 10 هزار نسخه از آن در خودروهای تولیدی نصب شد. به همین دلیل، دست زدن به نمونههای اصلی امروزه تقریبا غیرقابل قبول است و بیشتر به عنوان خودروهای کلکسیونی حفظ میشوند. در عوض، نسخههای مدرن crate از این موتور در دسترس هستند، حتی با حجمهای بالاتر تا 572 اینچ مکعب که برای پروژههای تیونینگ بسیار محبوباند.
اوج حضور در خیابان برای این موتور در خودروهایی مثل دوج چارجر آر تی همی و پلیموث همی کودا رقم خورد. این خودروها در اوایل دهه 1970 به زمانهای حدود 13 ثانیه در یک چهارم مایل دست پیدا میکردند و در آن دوران عملا غیرقابل رقابت بودند. نسخه همی کودا مدل 1970 از سایر مدلها خاصتر است، چرا که تولید محدود و عملکرد فوق العادهای داشته است.
- کرایسلر ایرفلو کانسپت معرفی شد؛ یک الکتریکی باهوش و جذاب
- گروه خودروسازی استلانتیس با ادغام فیات کرایسلر با پژو سیتروئن متولد شد
2. شورولت 427 L71
- حداکثر قدرت: 435 اسب بخار
موتور شورولت 427 تری پاور یکی از افسانهایترین پیشرانههای تاریخ خودروهای آمریکایی است. این موتور نه فقط به خاطر حضور در کوروت، بلکه به دلیل عملکرد خیرهکنندهاش در جاده و مسابقات، جایگاه ویژهای در میان علاقهمندان دارد. هر خودرویی که به این موتور مجهز میشد، عملا در چراغ قرمزها یک برنده قطعی بود. به همین دلیل نسخههای مختلف 427 امروز بسیار ارزشمند هستند و معمولا فقط در همان خودروهای اصلی کوروت نگهداری و بازسازی میشوند.
با این حال، این موتور محدود به کوروت نبود. در سال 1969، برخی نمایندگیها با استفاده از برنامه COPO توانستند کاماروهایی با موتور 427 سفارش دهند—راهی برای دور زدن محدودیتهای داخلی جنرال موتورز. این خودروها امروزه جزو کمیابترین و گرانترین ماسلکارها محسوب میشوند. یکی از نمونههای خاص این موتور در شورولت ایمپالا Z11 مدل 1963 دیده میشود. این خودرو برای درگ ساخته شده بود و آن قدر سریع و خشن بود که حتی مدیران جنرال موتورز را نگران کرد و احتمالا در تصمیم برای محدود کردن موتورهای بزرگ نقش داشت.
اوج واقعی این موتور را میتوان در نسخههای سال 1967 دید: موتور L88 با قدرت واقعی حدود 430 اسب بخار و نسخه L71 با 435 اسب بخار که آن را به قدرتمندترین موتور تولیدی دهه 1960 تبدیل کرد. امروزه این خودروها از کمیابترین و ارزشمندترین کلاسیکهای آمریکایی هستند و قیمت برخی از آنها به چند میلیون دلار میرسد.
- شورولت از C8 Corvette Grand Sport با یک سورپرایز رونمایی کرد
- شورولت سیلورادو 1500 ZR2 گولیاث معرفی شد؛ رقیب تازه نفس رم TRX
1. شورولت 454 LS6
- حداکثر قدرت: 450 اسب بخار
در دوران طلایی ماسلکارها، Chevrolet Chevelle SS یکی از محبوبترین خودروها از نظر فروش و علاقهمندان بود، اما در بیشتر آن دوره، در برابر رقبای قدرتمند موپار حرف زیادی برای گفتن نداشت. دلیل اصلی این موضوع محدودیتهای داخلی جنرال موتورز بود که باعث شده بود این خودرو به موتور 396 با قدرت 375 اسببخار محدود شود؛ موتوری که در بهترین حالت، عملکردی در محدوده 14 ثانیه در یکچهارم مایل داشت و نمیتوانست با ماسلکارهای سریعتر دوج و پلیموث رقابت کند.
اما در سال 1970 همه چیز تغییر کرد. با برداشته شدن این محدودیت، Chevelle به موتور بزرگ شورولت 454 LS6 مجهز شد. این پیشرانه بالاخره این خودرو را به سطح رقبا رساند. نسخه LS6 این موتور حدود 450 اسب بخار قدرت و 678 نیوتن متر گشتاور تولید میکرد و به یکی از قدرتمندترین ماسلکارهای زمان خود تبدیل شد. تنها حدود 4,475 دستگاه از آن ساخته شد، به همین دلیل امروز یکی از ارزشمندترین نسخههای Chevelle محسوب میشود.
این موتور حتی با یک کاربراتور چهار سیلندر کار میکرد، در حالی که بسیاری از رقبا برای رسیدن به قدرت مشابه به سیستمهای چندکاربراتوره نیاز داشتند. همین موضوع آن را از نظر مهندسی بسیار چشمگیر میکند. در نهایت، Chevelle SS با این موتور توانست به رقیبی جدی برای همی تبدیل شود و حتی برخی از آنها مثل دوج چارجر R/T Hemi را در مسابقات مستقیم شکست دهد.
0 نظرات