۱۲ فیلم برتر درباره رابین هود؛ از «شاهزاده دزدان» تا «دلقک دربار»

افسانه‌ی «رابین هود»، قهرمان محبوب انگلیسی که از ثروتمندان می‌دزدید و به فقرا می‌بخشید، ریشه در داستان‌های شفاهی و تصنیف‌های قرون وسطی دارد. نخستین اشارات مکتوب به این شخصیت به قرن‌های سیزدهم و چهاردهم میلادی بازمی‌گردد؛ جایی که او نه یک نجیب‌زاده، بلکه تیراندازی ماهر و کشاورزی فراری بود که در جنگل شروود با کلانتر -یا همان داروغه‌- ناتینگهام مبارزه می‌کرد. در این نسخه‌های اولیه، رابین هود شخصیت چندان مهربانی نداشت، اما نماد ایستادگی طبقه کارگر در برابر قوانین سخت‌گیرانه جنگل‌ها و ظلم ماموران پادشاهی بود. هالیوود همواره علاقه‌اش به این شخصیت را نشان داده و به مناسبت اکران «مرگ رابین هود» با بازی هیو جکمن، در این مقاله 12 فیلم برتر تاریخ درباره «رابین هود» را مرور می‌کنیم.

داستان «رابین هود» در دوران رنسانس و قرن نوزدهم، دستخوش تغییرات بزرگی شد. نویسندگان و شاعران دوره‌ی ویکتوریا شخصیت وی را بازسازی کردند، به او اصالت نجیب‌زادگی (معمولا با لقب رابین لاکسلی) بخشیدند و معشوقه‌ای به نام ماریان و همراهانی وفادار مثل جان کوچولو را به داستان اضافه کردند. همچنین پیوند خوردن داستان او با دوران پادشاهی ریچارد شیردل، به این افسانه‌ی فولکلور، هویتی ملی و حماسی داد. بیشتر نسخه‌های سینمایی مبتنی بر همین نسخه‌ از «رابین هود» بوده‌اند، با این حال، بعضی از آن‌ها سعی می‌کنند نوآوری به خرج داده یا عناصر قصه را تغییر بدهند.

در سال‌های اخیر، بیشتر اقتباس‌های سینمایی سعی کرده‌اند برداشتی تاریک، جدی‌ و واقع‌گرایانه‌تر از «رابین هود» عرضه کنند، رویکردی که تا به حال، چندان جواب نداده است و دلیل واضحی هم دارد. اهمیت و ارزش «رابین هود» ارتباطی با شرایط واقعی زندگی در انگلستان قرن دوازدهم ندارد؛ بلکه درباره «امید» است، امید به ریشه‌کن شدن ظلم و امید به یک زندگی بهتر. این چیزی است که اقتباس‌های اخیر از درک آن عاجز بوده‌اند.

12. رابین هود (Robin Hood)

• سال اکران: 2018
• کارگردان: اتو بثرست
• بازیگران: تارون اجرتون، جیمی فاکس، ایو هیوسن، جیمی درنان، بن مندلسون، تیم مینچین، پاول اندرسن
• امتیاز کاربران IMDb به فیلم: 5.4 از 10
• امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: 15 از 100

گاهی حضور یک ستاره‌ی بااستعداد جوان مثل تارون اجرتون هم کافی نیست تا یک فیلم بد نجات پیدا کند. با وجود تلاش‌های اجرتون، این فیلم همان ضعفی را دارد که در چند سال اخیر گریبان آثار بزرگ هالیوودی را گرفته: فضایی بیش از حد خشن و تاریک که با جهان قصه‌ی اصلی همخوانی ندارد. فیلم در عمل هویت اسطوره‌ای خود را گم می‌کند و بیشتر شبیه به اپیزودی از سریال ابرقهرمانی «ارو» به نظر می‌رسد تا یک افسانه‌ی اصیل شروودی!

اتو بثرست شاید در دنیای سینما فیلمساز سرشناسی نباشد اما در دنیای تلویزیون، آثاری همچون «پیکی بلایندرز» و «نیروی اهریمنی‌اش» را در کارنامه دارد. با این حال، او احتمالا تحت فشار استودیو، مجبور شده تا اثری اکشن بسازد که مثلا قرار است مدرن باشد اما به شدت کلیشه‌ای و حتی مبتذل از آب درآمده.

البته «رابین هود» مثل بسیاری از بلاک‌باسترهای مدرن این سال‌ها، می‌خواهد ژست روشنفکری بگیرد و ظاهرا قصد دارد به «آگاهی طبقاتی» (عقایدی که آدم‌ها نسبت به  طبقه اجتماعی و جایگاه اقتصادی‌ خود در جامعه دارند) و اهمیت مبارزه با فساد بپردازد، اما در عرضه‌ی این مفاهیم به بدترین شکل ممکن شکست می‌خورد. وقتی تلاش‌های رابین برای رهبری یک انقلاب مردمی را کنار سکانس‌های اکشن درجه‌دو می‌گذارید، همه‌چیز به شدت تصنعی و دروغین جلوه می‌کند؛ گویی دغدغه‌های اجتماعی فیلم فقط برای ظاهرسازی و فروش بلیط است.

11. شمشیر جنگل شروود (Sword of Sherwood Forest)

• سال اکران: 1960
• کارگردان: ترنس فیشر
• بازیگران: ریچارد گرین، پیتر کوشینگ، نیل مک‌گینیس، سارا برنچ، ریچارد پاسکو، جک گویلیم، یانگ گرین، چارلز لمب
• امتیاز کاربران IMDb به فیلم: 5.8 از 10
• امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: 36 از 100

قدیمی‌های سینما، استودیوی باسابقه و بریتانیایی هامر فیلمز را با فیلم‌های ترسناک و گوتیک دهه‌ی 60 میلادی و احیای هیولاهای محبوبی همچون «فرانکنشتاین» و «دراکولا» به یاد می‌آورند. اما جاه‌طلبی این استودیوی جریان‌ساز به دنیای وحشت محدود نمی‌شد. هامر فیلمز با همان فرمول متمایز خود، به سراغ بازآفرینی نمادهای ادبیات کلاسیک مثل «شرلوک هولمز» و «رابین هود» هم رفت. آن‌ها بین سال‌های 1954 الی 1973، چهار فیلم اقتباسی درباره «رابین هود» ساختند که در میان آن‌ها، «شمشیر جنگل شروود» اثر شناخته‌شده‌تری است.

اصلی‌ترین دلیل جذابیت فیلم، حضور ریچارد گرین در نقش اصلی است. گرین پیش از این با درخشش در سریال تلویزیونی «ماجراهای رابین هود» (اواخر دهه 50 میلادی) قلب مخاطبان را به‌دست آورده بود و این فیلم بهترین فرصت برای او بود تا پرتره‌ی خاص خودش از این شخصیت را به دنیای سینما بیاورد. برای مخاطبان آن دوران، ریچارد گرین چهره و تصویری بود که با شنیدن نام رابین هود در ذهنشان نقش می‌بست.

با وجود این، «شمشیر جنگل شروود» آنطور که انتظار می‌رفت، خوب از آب درنیامد. در داستان این نسخه، رابین هود در یک ماموریت بزرگ به کمک اسقف اعظم کانتربری می‌رود و وارد تقابلی نفس‌گیر با داروغه ناتینگهام می‌شود. «شمشیر جنگل شروود» ادعای خاصی ندارد، فیلم ساده‌ای است و با تکیه بر محبوبیت ریچارد گرین، می‌تواند برای کسانی که سخت‌گیر نیستند و به آثار کلاسیک علاقه دارند، سرگرم‌کننده باشد.

10. شاهزاده دزدان (The Prince of Thieves)

• سال اکران: 1948
• کارگردان: هاوارد برترتون
• بازیگران: جان هال، پاتریشیا موریسون، ادل جرگنز، آلن موبری، اچ. بی. وارنر، رابین ریموند، لاول گیلمور، بل میچل
• امتیاز کاربران IMDb به فیلم: 5.2 از 10
• امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: –

فیلم «شاهزاده دزدان» شاید جلوه‌های ویژه، بودجه یا کیفیت بصری اقتباس‌های تحسین‌شده‌تر «رابین هود» را نداشته باشد اما برداشت جالبی از این افسانه‌ی کلاسیک ارائه می‌دهد. فیلم بخش‌های آشنا و کلیشه‌ای داستان اصلی (مثل مسابقه معروف تیراندازی با کمان یا سکانس اولین ملاقات رابین با جان کوچولو) را کنار می‌گذارد و درام خود را پیرامون نجات زن جوانی طراحی می‌کند که برخلاف میلش مجبور به نامزدی با مرد دیگری شده است.

«شاهزاده دزدان» بر اساس رمانی فرانسوی به همین نام ساخته شده و حکم یک «بی‌مووی» ماجراجویانه‌ی کلاسیک را دارد؛ یعنی همان سبک فیلم‌های کم‌هزینه اما سرگرم‌کننده‌ای که در دوران طلایی هالیوود بین مردم محبوب و رایج بودند. فیلم در نهایت با یک پایان‌بندی شاد و پرطمطراق، یعنی یک مراسم ازدواج سه‌گانه به اتمام می‌رسد، اینکه چه کسانی در این مراسم حضور دارند را اسپویل نمی‌کنیم اما باید بدانید که بامزه و غافلگیرکننده است! «شاهزاده دزدان» فیلم ماندگاری در تاریخ سینما به حساب نمی‌آید اما ارزش یک‌بار تماشا را دارد.

9. رابین هود (Robin Hood)

• سال اکران: 2010
• کارگردان: ریدلی اسکات
• بازیگران: راسل کرو، کیت بلانشت، ولیبور توپیچ، رابرت پیو، برانسن وب، اسکار آیزاک، مارک استرانگ، لیا سیدو
• امتیاز کاربران IMDb به فیلم: 6.6 از 10
• امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: 43 از 100

راسل کرو و ریدلی اسکات، سال‌ها پس از شاهکار فراموش‌نشدنی‌شان یعنی «گلادیاتور»، دوباره به هم پیوستند تا این‌بار جانی تازه به افسانه‌ی «رابین هود» ببخشند. فیلم از همان مشکلی رنج می‌برد که باعث شکست نسخه‌ی 2018 شد، یعنی حال‌وهوایی افسرده، تاریک و خشن. تفاوت اینجاست که بازیگران درجه‌یکی مثل کیت بلانشت و اسکار آیزاک را در فیلم داریم و آن‌ها ضعف‌ها را تا حد زیادی کم‌رنگ می‌کنند.

کهن‌الگوهای قدیمی و عناصر ملودرام، در این نسخه جای خود را به یک درام تاریخی-سیاسی داده‌اند و داستان با یک تغییر اساسی عرضه می‌شود. اینجا، رابین برخلاف نسخه‌های سنتی، یک لرد یا نجیب‌زاده‌ نیست؛ او یک سرباز معمولی و کمانداری از طبقه فرودست به نام رابین لانگ ‌استراید است. او در یک حادثه، هویت رابین لاکسلی را به خود می‌گیرد تا زنجیره‌ای از اتفاقات رقم بخورد. او در نهایت توده‌های مردم و ارتش بریتانیا را در برابر تهاجم فرانسوی‌ها و البته یک پادشاه دست‌نشانده و فاسد رهبری می‌کند.

«رابین هود» ریدلی اسکات برداشتی حماسی‌تر -و واقع‌گرایانه‌تر- از قصه‌ای است که ما معمولا عادت کرده‌ایم آن را محدود به درگیری‌های پارتیزانی در جنگل شروود ببینیم. فیلم با تکیه بر جنبه‌های رئالیستی قرون وسطی، نشان می‌دهد که چطور یک سرباز ساده می‌تواند به نماد آزادی یک ملت تبدیل شود.

8. رابین و ماریان (Robin and Marian)

• سال اکران: 1976
• کارگردان: ریچارد لستر
• بازیگران: شان کانری، آدری هپبورن، رابرت شاو، ریچارد هریس، نیکول ویلیامسون، دنهلم الیوت، ایان هولم، رانی بارکر
• امتیاز کاربران IMDb به فیلم: 6.5 از 10
• امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: 73 از 100

وقتی صحبت از زوج‌های ماندگار تاریخ سینما می‌شود، ذهن ما عادت کرده آن‌ها را همیشه جوان، پرانرژی و در اوج تصور کند اما فیلم «رابین و ماریان» با زیبایی، این فانتزی را در هم می‌شکند. در این فیلم، دو غول بازیگری یعنی شان کانری و آدری هپبورن، نقش نسخه‌های سالخورده‌ی این دو عاشق قدیمی را بازی می‌کنند. قصه در واقع آینده‌ی رابین هود را نشان می‌دهد؛ او سال‌ها پیش راهی جنگ‌های صلیبی شده و در کنار جان کوچولو و شاه ریچارد شمشیر زده، و ماریان نیز در غیاب او به یک صومعه پناه برده و راهبه شده است. وقتی سرنوشت دوباره آن‌ها را روبه‌روی هم قرار می‌دهد، آتش آن عشق قدیمی شعله‌ور می‌شود، اما باید بدانید که این یک داستان عاشقانه‌ی شیرین نیست.

با وجود اینکه قصه‌های کلاسیک معمولا انعطاف‌پذیر هستند و پتانسیل بالایی برای تفسیرهای مختلف دارند، اما بعد از تماشای فیلم احتمالا این سوال در ذهن مخاطب ایجاد می‌شود که آیا داستانی مثل «رابین هود»، بستر مناسبی برای یک تمثیل سنگین درباره کهنسالی، فرسودگی و سرخوردگی هست یا خیر. «رابین و ماریان» آگاهانه از فرمول‌های هالیوودی و سکانس‌های اکشن فاصله می‌گیرد و دنیایی بی‌رحم را به تصویر می‌کشد که در آن نقاط روشن و امیدوارکننده بسیار کمی به چشم می‌خورد.

اگر واقع‌بین باشیم، سینمای امروز با این دست روایت‌های تاریک و بدبینانه اشباع شده. این در حالی است که فلسفه‌ی وجودی «رابین هود» در ادبیات چیز دیگری است؛ همان‌طور که بالاتر اشاره شد، او نماد امید، عدالت‌خواهی و روشنایی در روزهای تاریک است، کسی که به ما می‌گوید نباید در مقابل ظلم و ستم تسلیم شد. «رابین و ماریان» فیلم غم‌انگیزی است که علاقه‌ای ندارد به این مضامین بپردازد، با این حال، تماشای شان کانری و آدری هپبورن همیشه جذاب و خاطره‌انگیز است.

7. یاغیان جنگل شروود (Rogues of Sherwood Forest)

• سال اکران: 1950
• کارگردان: گوردون داگلاس
• بازیگران: جان درک، دیانا لین، جورج مکریدی، آلن هیل سینیور، پل کوانا، بیلی هاوس، لستر متیوز، بیلی بوان، ویلتون گراف
• امتیاز کاربران IMDb به فیلم: 5.4 از 10
• امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: 17 از 100

«یاغیان جنگل شروود» قصه‌ی «رابین هود» را به یک نسل بعد از او می‌برد. شخصیت اصلی فیلم، پسر رابین هود است که رابرت -یا رابین جونیور- نام دارد و جان درک نقش او را ایفا می‌کند. این قهرمان جوان، مسیر پدرش را ادامه می‌دهد و در جریان مبارزه با حکومتی ستمگر، نه‌تنها عاشق ماریانِ خودش می‌شود، بلکه دوباره با تمام یاران باوفای پدرش مثل جان کوچولو و ویل اسکارلت دست اتحاد می‌دهد.

این رویکرد که فیلم به جای بازگویی دوباره‌ی داستان اصلی، سراغ آینده و میراث این قهرمان برود، ایده‌ی هوشمندانه‌ای بود، حتی با اینکه در اجرا، ضعف‌های فراوانی دارد. «یاغیان جنگل شروود» همچنین سعی می‌کند به این سوال پاسخ دهد که پس از ماجراجویی‌های رابین هود، چه بر سر آرمان‌های او و جنگل شروود آمده است.

فیلم یک ایده‌ی جالب دیگر هم دارد، یعنی نسبت دادن یکی از مهم‌ترین رویدادهای تاریخ انگلستان به رابین جوان. در قصه، او نقشی تعیین‌کننده در وادار کردن پادشاه انگلستان به امضای منشور کبیر (مگنا کارتا) ایفا می‌کند (در واقعیت، این سند تاریخی سال 1215 میلادی به امضای جان لکلند، پادشاه وقت انگلستان رسید. این منشور با محدود کردن قدرت پادشاه، پایه و اساس حکومت قانون، نظام مشروطه و حقوق بشر را بنا نهاد). اینکه رابین هود در این مسئله دخیل بود، با واقعیت تاریخی همخوانی ندارد اما حداقل به قهرمان فیلم، جایگاهی اسطوره‌ای‌تر می‌بخشد.

6. مرگ رابین هود (The Death of Robin Hood)

• سال اکران: 2026
• کارگردان: مایکل سارنوسکی
• بازیگران: هیو جکمن، جودی کومر، بیل اسکاشگورد، ماری بارتلت، نوآ جوپ، فیث دلینی، جید کروت
• امتیاز کاربران IMDb به فیلم: 6.4 از 10
• امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: 67 از 100

اگر با استودیوی اِی24 آشنایی دارید، احتمالا می‌توانید حدس بزنید که این یک اقتباس معمولی نیست؛ «مرگ رابین هود» که تا پیش از اکران، از مهم‌ترین فیلم‌های تابستان 2026 به حساب می‌آمد، به مسیری قدم می‌گذارد که هیچ کدام از آثار قبلی نرفته بودند. مایکل سارنوسکی که فیلم تحسین‌شده‌ی «خوک» را در کارنامه دارد، اینجا سال‌های پایانی زندگی این کماندار افسانه‌ای را به تصویر می‌کشد؛ جایی که خبری از شور جوانی و قهرمان‌بازی‌های مرسوم نیست.

این رابین هود همیشگی نیست، او یاغی خسته‌ای است که کشتارها و قتل‌های گذشته‌، روی شانه‌هایش سنگینی می‌کند. داستان فیلم زمانی اوج می‌گیرد که او درگیر نبردی تازه شده و به شدت مجروح می‌شود؛ و در حالی که تصور می‌کند به ایستگاه پایانی رسیده، زنی مرموز از راه می‌رسد، دست او را می‌گیرد و فرصتی برای رستگاری پیش پایش می‌گذارد.

انتخاب هیو جکمن برای این نقش، تصمیم خوبی بود. پرتره‌ی جکمن از رابین هود، یادآور بازی تحسین‌برانگیزش در نقش ولورین در فیلم «لوگان» است. او بار دیگر در قالب یک ضدقهرمان خسته ظاهر می‌شود که گویی به آخر خط رسیده و وجودش را جراحت‌های کهنه پر کرده است. فیلم از جنبه‌ی لحن و ساختار، شباهت‌های زیادی به «خوک» دارد. مایکل سارنوسکی از فرمول‌های تجاری هالیوودی فاصله گرفته و تمرکز اصلی خود را روی لایه‌های عمیق عواطف انسانی، تنهایی و تامل در مفهوم مرگ و زندگی گذشته است.

بنابراین، «مرگ رابین هود» از یک اثر پاپ‌کورنی به یک درام روان‌شناختی تبدیل شده. فیلم کسانی که به دنبال یک بلاک‌باستر سرگرم‌کننده و اکشن سنتی هستند را راضی نخواهد کرد اما برای طرفداران سینمای هنری و آثار درام-تریلر، اثر قابل توجهی است.

5. رابین هود: مردان جوراب‌شلواری (Robin Hood: Men in Tights)

• سال اکران: 1993
• کارگردان: مل بروکس
• بازیگران: کری الویس، ریچارد لویس، کورنبرگ ریس، امی یاسبک، دیو چپل، تریسی آلمن، کلایو رویل، پاتریک استوارت
• امتیاز کاربران IMDb به فیلم: 6.7 از 10
• امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: 42 از 100

«رابین هود: مردان جوراب‌شلواری» محصول زمانه‌اش است و وقتی حالا به آن نگاه می‌کنیم، چیزهایی زیادی در آن وجود دارد که دیگر منطقی به نظر نمی‌رسند. بسیاری از شوخی‌های بی‌پرده و گل‌درشت فیلم، در سینمای امروز خریداری ندارند. از طرف دیگر، در بازبینی‌ها متوجه می‌شویم که فیلم ریتم بسیار کندی دارد و پیچش‌های داستانی آن هم بسیار بی‌خود‌وجهت است.

با این همه، برداشت کمدی مل بروکس از «رابین هود» هنوز هم چند برگ برنده دارد که آن‌ها را به مرور رو می‌کند. به همان اندازه که فیلم در جاهایی لنگ می‌زند، لحظات ناب و خنده‌داری دارد که کلیشه‌های سنتی و تکراری داستان «رابین هود» را به سخره می‌گیرند؛ فیلم با هجو کردن این کلیشه‌ها، مخاطب را در یک بازی و شوخی جمعی شریک می‌کند.

«مردان جوراب‌شلواری» از جنبه‌ی ساختاری، یادآور آثار کمدی و ساختارشکن گروه «مونتی پایتون» هم هست و در آن هر اتفاق غیرمنتظره‌ای ممکن است رخ دهد. اما نکته شگفت‌انگیز این است که فیلم مل بروکس، در مقایسه با درام‌های تاریک، عبوس و به اصطلاح رئالیستی که در دهه‌های بعدی از «رابین هود» ساخته شدند، درک به مراتب بهتری از ریشه‌ی این افسانه دارد.

مل بروکس به خوبی فهمیده بود که «رابین هود» قبل از اینکه یک درام سنگین سیاسی باشد، یک ماجراجویی پرنشاط و رنگارنگ است. فیلم او با تمام شلختگی‌ها و شوخی‌های تاریخ‌گذشته‌اش، داستان «رابین هود» را با طراوت به تصور می‌کشد و «اصالت» دارد، چیزی که هالیوود جدی و تاریک امروز، مدت‌هاست آن را از یاد برده.

4. رابین هود: شاهزاده دزدان (Robin Hood: Prince of Thieves)

• سال اکران: 1991
• کارگردان: کوین رینولدز
• بازیگران: کوین کاستنر، مورگان فریمن، کریستین اسلیتر، مری الیزابت ماسترانتونیو، آلن ریکمن، شان کانری
• امتیاز کاربران IMDb به فیلم: 6.9 از 10
• امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: 53 از 100

در میان اقتباس‌های مدرن‌تر «رابین هود»، نسخه‌ی 1991 جایگاه ویژه‌ای دارد. فیلم البته در دوره‌ی اکران با حواشی عجیبی روبه‌رو شد، کوین کاستنر به خاطر لهجه بریتانیایی مضحکش مورد تمسخر قرار گرفت. و شایعه معروفی وجود دارد که کوین کاستنر نگران بود آلن ریکمن فیلم را از آن خود کند (که همین‌طور هم شد) و سعی کرد صحنه‌های او را در اتاق تدوین کاهش دهد. با این حال، فیلم به یکی از پرفروش‌ترین آثار سال تبدیل شد و با گذر زمان و در مقایسه با نسخه‌های بی‌روح و کم‌فروغ بعدی، همچنان جذابیت خود را حفظ کرده است.

داستان پیرامون رابین (کوین کاستنر) نجیب‌زاده‌ای انگلیسی اتفاق می‌افتد که پس از فرار از زندان در دوران جنگ‌های صلیبی، به همراه دوست مسلمانش، عظیم (مورگان فریمن) به انگلستان بازمی‌گردد. او متوجه می‌شود که پدرش توسط داروغه ناتینگهام (آلن ریکمن) که شیفته‌ی قدرت و جادوی سیاه است، کشته و املاکش مصادره شده است. رابین که تحت تعقیب است، به جنگل شروود فرار می‌کند و رهبری گروهی از یاغیان و روستاییان ستمدیده را بر عهده می‌گیرد تا علیه داروغه قیام کند و در عین حال دل بانو ماریان (مری الیزابت ماسترانتونیو) را به دست آورد.

ریکمن در نقش داروغه ناتینگهام، ستاره‌ی اصلی فیلم است. او که احساس می‌کرد فیلمنامه خشک است، با اجازه کارگردان بسیاری از دیالوگ‌هایش را بداهه‌پردازی کرد. او شخصیتی سادیسمی، عصبی، اما به شدت کاریزماتیک و خنده‌دار خلق کرد که به جای ترسناک بودن، تماشاگر را مجذوب جنون خود می‌کرد. این نقش به اندازه‌ای خوب بود که او را صاحب جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل بفتا کرد (در مقابل، کوین کاستنر برنده جایزه تمشک طلایی بدترین بازیگر سال شد!).

بهترین ویژگی «رابین هود: شاهزاده دزدان» این است که خودش را بیش از حد جدی نمی‌کرد و روی مرز باریکی بین درام تاریخی و یک ماجراجویی سرگرم‌کننده قدم می‌زند. به همین دلیل است که تماشای مجدد آن بعد از این همه سال، همچنان نوستالژیک و حال‌خوب‌کن است.

3. دلقک دربار (The Court Jester)

• سال اکران: 1955
• کارگردان: نورمن پاناما
• بازیگران: دنی کی، گلینیس جونز، بازیل رتبون، آنجلا لنسبوری، سسیل پارکر، میلدرد ناتویک، رابرت میدلتون، مایکل پتی
• امتیاز کاربران IMDb به فیلم: 7.8 از 10
• امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: 97 از 100

آثار کلاسیک متعددی داشته‌ایم که در سایه شاهکارهای بزرگ تاریخ سینما، گم شده‌اند و این روزها حتی کسی آن‌ها را به یاد هم نمی‌آورد. فیلم کمدی-موزیکال «دلقک دربار» از همین جنس آثار است. در فیلم، دنی کی نقش هوبرت هاوکینز را بازی می‌کند که در واقع نسخه‌ای متفاوت از رابین هود است.

این فیلم شیرین و بامزه، چند ترانه و قطعه‌ی موسیقی فوق‌العاده دارد اما چیزی که آن را سرپا نگه می‌دارد، حضور جادویی دنی کی است. او انرژی و عناصر بامزه‌ای به این نقش تزریق می‌کند که تماشاگر نمی‌تواند دوستش نداشته باشد. راستش را بخواهید، بسیاری از اقتباس‌های جدی «رابین هود»، اگر فقط کمی از این چاشنی کمدی و صمیمیت دنی کی وام می‌گرفتند، به آثار به مراتب ماندگارتری تبدیل می‌شدند.

نکته جالب دیگر، حضور دوباره‌ی بازیگر سرشناس انگلیسی، بازیل رتبون در یک فیلم «رابین هودی» است؛ ضمن اینکه او در دهه‌ی 30 میلادی، یکی از بهترین برداشت‌های سینمایی از «شرلوک هلمز» را ارائه داده بود. او اینجا نقش شروری به نام سِر ریونهورست را بازی می‌کند و تقابلش با دنی کی، منجر به یکی از دیدنی‌ترین سکانس‌های دوئل سینمایی شده است.

کی برخلاف ارول فلین، رابین هود را دست‌وپاچلفتی، ساده‌دل و آسیب‌پذیر عرضه می‌کند. قهرمانی که شاید در نگاه اول شباهتی به قهرمانان رایج سینما نداشته باشد، اما به خاطر همین نقص‌ها، برای مخاطب بسیار باورپذیرتر می‌شود. او با شجاعت ناخواسته‌اش، در نهایت موفق می‌شود تمام آدم‌بدهای باهوش داستان را کیش‌ومات کند، صلح را برگرداند و به وصال دختر محبوبش برسد تا به ما یادآور شود که کمدی‌های کلاسیک چطور بلد بودند با ساده‌ترین فرمول‌ها، عمیق‌ترین لذت‌ها را به مخاطب هدیه دهند.

2. رابین هود (Robin Hood)

• سال اکران: 1973
• کارگردان: ولفگانگ رایترمن
• صداپیشگان: برایان بدفورد، پیتر یوستینف، تری توماس، فیل هریس، پت بت رام، اندی دیویس، راجر میلر، مونیکا ایوانز
• امتیاز کاربران IMDb به فیلم: 7.5 از 10
• امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: 56 از 100

کارتونی که چندین نسل با آن خاطره دارند و شاید نیازی به معرفی نداشته باشد. این انیمیشن خاطره‌انگیز نخستین بار سال 1973 روی پرده رفت و با بودجه‌ای 5 میلیون دلاری، به فروش 33 میلیون دلاری رسید تا از آثار موفق دیزنی در آن دوران باشد. با اینکه بیش از 70 فیلم و سریال درباره‌ی این شخصیت ساخته شده است اما «رابین هود» دیزنی همچنان از باقی متمایز است و در میان انیمیشن‌های کلاسیک جایگاه خاصی دارد.

اکثر اقتباس‌های «رابین هود» که بالاتر هم به آن‌ها پرداختیم، برای مخاطبان بزرگسال ساخته شده‌اند و بیشتر بر اکشن یا درام تمرکز دارند. نسخه‌ی دیزنی اما علی‌رغم راضی کردن کودکان، با به تصویر کشیدن طبقه‌ی فقیر جامعه، مخاطبان بزرگسال را هم مجذوب خود می‌کند.

علاوه بر این، مخاطبان، فارغ از سن و سال، می‌توانند با اکثر شخصیت‌های فیلم ارتباط برقرار کنند، از کودکان معصومی که رابین هود و ماجراجویی‌های شجاعانه‌اش را تحسین می‌کنند تا خانواده‌هایی که به سختی روزگار می‌گذرانند، و خود رابین هود که علیه یک رهبر ظالم مبارزه می‌کند. این، شاید بزرگترین دلیل ماندگاری «رابین هود» باشد، زیرا به مخاطبان اجازه می‌دهد خود را در شخصیت‌ها ببینند و امیدوار باشند که در نهایت همه‌چیز بهتر خواهد شد.

«رابین هود» در دوره‌ی اکران نقدهای ضدونقیضی دریافت کرد، اما محبوبیت خود را تا امروز حفظ کرده است و یک فیلم کالت در نظر گرفته می‌شود. حالا کمتر کسی را پیدا می‌کنید که از آن به نیکی یاد نکند. ضمن اینکه انیمیشن «رابین هود» به لطف شبکه‌های اجتماعی و اشاراتی که در فیلم‌ها و رسانه‌های دیگر به آن می‌شود، در سال‌های اخیر جان دوباره‌ای گرفته است.

1. ماجراهای رابین هود (The Adventures of Robin Hood)

• سال اکران: 1938
• کارگردان: مایکل کورتیز، ویلیام کیلی
• بازیگران: ارول فلین، اولیویا دی هاویلند، کلود رینس، بازیل رتبون، پاتریک نولز، یوجین پلت، آلن هِیل، ملویل کوپر
• امتیاز کاربران IMDb به فیلم: 7.9 از 10
• امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: 100 از 100

فارغ از اینکه طرفدار کدام نسخه هستید، واقعیت این است که هیچ‌کدامشان نمی‌توانند به گرد پای فیلم «ماجراهای رابین هود» با بازی تکرارنشدنی ارول فلین برسند. این فیلم حکم یک کلاس درس سینمایی را دارد که غبار زمان رویش ننشسته است. فیلمی خوش‌ساخت که همه‌ی عناصر آن دست به دست هم داده‌اند تا بهترین برداشت را از این باغی قهرمان عرضه کند.

ارول فلین اینجا چنان رابین هود را مال خودش کرده که احساس می‌کنید متولد شده تا این نقش را بازی کند. او بین جذابیت، شجاعت و شیطنت‌های رابین، تعادل ظریفی ایجاد کرده و هر مخاطبی را شیفته‌ی خودش می‌کند. فلین قهرمانی ساخته که هم می‌توان با او همذات‌پنداری کرد و هم به شدت کاریزماتیک است، چیزی که نسخه‌های بعدی نتوانستند به آسانی تکرارش کنند.

با این حال، بازیگران نقش مکمل هم اینجا عملکرد قابل دفاعی دارند. شیمی و هماهنگی ارول فلین با اولیویا دی هاویلند را نمی‌توان نادیده گرفت. رابطه عاشقانه‌ی آن‌ها باورپذیر است، و تنها چیزی که می‌تواند روی دست آن بلند شود، کل‌کل‌ها و تقابل رابین با دشمن خونی‌اش، سر گای گیسبورن (بازیل رتبون) است.

بازیل رتبون که دو دهه‌ی بعد در «دلقک دربار» هم درخشید، اینجا یکی از شرورهای کلاسیک خوب سینما را به ما معرفی می‌کند. اگر فیلم را دیده باشید، محال است سکانس نبرد نهایی بین او و فلین را به آسانی از یاد ببرید. آیا فیلم «ماجراهای رابین هود» بی‌نقص و عاری از ایراد است؟ خیر. اما وقتی فیلم را با دیگر اقتباس‌های دور و نزدیکش مقایسه می‌کنیم، متوجه می‌شویم که نزدیک‌ترین اثر به کمال در ژانر خودش است.

منبع: screenrant

نوشته ۱۲ فیلم برتر درباره رابین هود؛ از «شاهزاده دزدان» تا «دلقک دربار» اولین بار در دیجی‌کالا مگ. پدیدار شد.