چرا تولیدکنندگان تلویزیون از پنل‌های پلاسما استفاده نمی‌کنند

روزگاری پنل‌های پلاسما گزینه‌ای لوکس و پیشرفته برای تماشای تلویزیون محسوب می‌شدند. اما چه شد که این فناوری محبوب به سرعت از صحنه نمایشگرهای خانگی محو شد؟

در اوایل دهه ۲۰۰۰ میلادی، تلویزیون‌های پلاسما به دلیل کیفیت تصویر فوق‌العاده و قابلیت نصب روی دیوار محبوبیت زیادی داشتند. این نمایشگرها در آن زمان بر رقبایی مانند تلویزیون‌های LCD اولیه برتری محسوسی پیدا کرده بودند.

LCDها سازگار شدند، پلاسما محدود بود

بر خلاف نمایشگرهای مدرن LED یا OLED، تلویزیون‌های پلاسما از فناوری متفاوتی بهره می‌بردند. آن‌ها از شبکه‌ای از محفظه‌های میکروسکوپی گاز (معمولا زنون یا نئون) استفاده می‌کردند که با عبور جریان الکتریکی به پلاسما تبدیل شده و نور UV نامرئی منتشر می‌کردند. این نور با برخورد به فسفرهای رنگی (قرمز، آبی، سبز) تصویر را می‌ساخت.

این فرآیند ضمن تولید کیفیت تصویر عالی، انرژی بسیار زیادی مصرف می‌کرد و گرمای قابل توجهی تولید می‌شد؛ تا حدی که برخی مدل‌ها فن خنک‌کننده پرصدا داشتند. از دیگر معایب پنل‌های پلاسما می‌توان به وزن بالای آن‌ها به دلیل نیاز به پوشش شیشه‌ای ضخیم و مشکل سوختگی پیکسل (Image Retention یا Burn-in) اشاره کرد که بعدها در نمایشگرهای OLED نیز دیده شد. محدودیت‌های فناوری پلاسما در کوچک‌سازی پیکسل‌های گازی برای دستیابی به رزولوشن‌های بالاتر، در نهایت به نفع فناوری‌های LCD/LED و ظهور تلویزیون OLED تمام شد که مزایای پلاسما را بدون معایب آن ارائه می‌دادند.

توقف تولید پنل‌های پلاسما در سال ۲۰۱۴

با پیشرفت چشمگیر فناوری LCD/LED و ظهور نویدبخش OLED، شرکت‌ها به تدریج تحقیقات و تولید تلویزیون‌های پلاسما را کنار گذاشتند. فوجیتسو (Fujitsu) و پایونیر (Pioneer) از اولین شرکت‌های بزرگی بودند که حدود سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۸ تولید این نمایشگرها را متوقف کردند. ویزیو (Vizio) نیز در سال ۲۰۰۹ به این جمع پیوست.

• تلویزیون هوشمند ۱۰۰ اینچی شیائومی ردمی مکس ۲۰۲۶ با نمایشگر ۱۴۴ هرتزی معرفی شد
• هواوی تلویزیون‌های Vision Smart Screen 6 را با نمایشگرهای 4K Super MiniLED معرفی کرد
• تلویزیون هوش مصنوعی چیست و چه تفاوتی با تلویزیون هوشمند دارد؟
• 5 تا از بدترین مکان‌ ها برای قرار دادن تلویزیون در خانه
• تلویزیون‌های WOLED و QD-OLED چه تفاوت‌هایی دارند؟

موج دوم و نهایی توقف تولید حدود سال ۲۰۱۳ آغاز شد؛ زمانی که پاناسونیک (Panasonic)، یکی از بازیگران اصلی بازار پلاسما، از این صنعت خارج شد. سال بعد نیز دو غول کره‌ای، سامسونگ (Samsung) و ال‌جی (LG)، تولید پنل‌های پلاسما را متوقف کردند. با خروج این برندهای قدرتمند، عمر تلویزیون‌های پلاسما به پایان رسید؛ هرچند برخی برندهای کوچک‌تر چینی تا سال ۲۰۱۶ تولید محدود آن‌ها را ادامه دادند. با وجود گذشت بیش از یک دهه از توقف تولید، تلویزیون‌های پلاسما همچنان توسط علاقه‌مندان جدی به ویدیو و سینمای خانگی به دلیل نسبت کنتراست عالی و زوایای دید گسترده‌شان تحسین می‌شوند.