در حال بارگذاری
در حال بارگذاری

۷ دلیل که گیربکس CVT را به انتخابی دردسرساز تبدیل می‌کند

در این مطلب به بررسی هفت فاکتوری می‌پردازیم که باعث شده گیربکس CVT برای بسیاری از خریداران به گزینه‌ای دردسرساز تبدیل شود. گیربکس CVT یا متغیر پیوسته، در سال‌های اخیر به یکی از گزینه‌های رایج میان خودروسازان تبدیل شده‌ و بسیاری از برندهای اقتصادی و میان‌رده از آن‌ها در محصولات خود استفاده می‌کنند. این نوع ...

در این مطلب به بررسی هفت فاکتوری می‌پردازیم که باعث شده گیربکس CVT برای بسیاری از خریداران به گزینه‌ای دردسرساز تبدیل شود.

گیربکس CVT یا متغیر پیوسته، در سال‌های اخیر به یکی از گزینه‌های رایج میان خودروسازان تبدیل شده‌ و بسیاری از برندهای اقتصادی و میان‌رده از آن‌ها در محصولات خود استفاده می‌کنند. این نوع گیربکس به‌جای ساختار سنتی دنده‌های سیاره‌ای یا دستی، با کمک پولی، تسمه و در برخی موارد زنجیر انتقال قدرت را انجام می‌دهد.

با وجود این گستردگی، حضور پرتعداد خودروهای مجهز به CVT در بازار لزوماً به معنای رضایت خریداران از عملکرد آن نیست. بسیاری از رانندگان همچنان این گیربکس را از نظر حس رانندگی، دوام و هزینه نگهداری با تردید نگاه می‌کنند. در نتیجه، توجه به نقاط ضعف این فناوری برای خریداران خودرو اهمیت زیادی دارد.

در این بخش از اخبار خودرو گجت نیوز، هفت ایراد اصلی گیربکس CVT را بررسی می‌کنیم که باعث شده‌اند همچنان گزینه‌های دیگری برای بسیاری از مصرف‌کنندگان جذاب‌تر باشند.

فهرست مطالب

گیربکس CVT چه ایرادهایی دارد؟

گیربکس‌های CVT با بهره‌گیری از سیستم پولی و تسمه‌های متغیر، تغییر دنده‌های پیوسته را جایگزین تعویض‌های پله‌ای مرسوم کرده‌اند که در تئوری، بهینه‌ترین نسبت دنده را برای موتور فراهم می‌آورد. این فناوری روی کاغذ گزینه‌ای ایده‌آل است، چرا که با نگه داشتن موتور در دورهای بهینه، به‌طور قابل‌توجهی مصرف سوخت را کاهش می‌دهد و باعث شده خودروسازان برای دستیابی به استانداردهای سخت‌گیرانه سوخت و ترکیب با پیشرانه‌های هیبریدی، به سمت CVT بیایند

اما با وجود این مزیت اقتصادی چشمگیر، گیربکس‌های متغیر پیوسته همچنان در میان بسیاری از رانندگان با استقبال سردی مواجه می‌شوند. تضاد میان وعده‌ها و تجربه واقعی رانندگی، این سؤال کلیدی را پیش می‌آورد که چرا باوجود کارایی سوختی برتر، این سیستم نزد بسیاری از کاربران انتخابی محبوب نیست و همچنان جایگاه بحث‌برانگیزی در بازار دارد؟ در ذیل 7 ایراد اصلی خانواده گیربکس CVT را مورد بررسی قرار می‌دهیم.

1. آزار صوتی صدای CVT

نخستین و آزاردهنده‌ترین ویژگی که اکثر مالکان خودروهای مجهز به CVT از آن گله‌ دارند، زوزه یکنواخت موتور است که در حین شتاب‌گیری بروز می‌کند. برای درک بهتر این موضوع باید توجه داشت که این صدا لزوماً از داخل خود گیربکس نمی‌آید، بلکه ماهیت عملکرد CVT باعث آن می‌شود.

از آنجا که سیستم پولی و تسمه به کامپیوتر خودرو اجازه می‌دهد تا موتور را همواره در بهینه‌ترین دور (RPM) برای تولید گشتاور یا قدرت نگه دارد، هنگام فشردن پدال گاز برای شتاب‌گیری موتور به‌جای اینکه مثل گیربکس‌های معمولی دور بگیرد و پس از تعویض دنده دورش پایین بیاید، در دور بالا قفل می‌شود تا حداکثر توان استخراج شود. این امر باعث می‌شود که موتور تا رسیدن خودرو به سرعت مطلوب صدایی ممتد و ثابت تولید کند که برای گوش بسیاری از رانندگان ناخوشایند است.

بیشتر بخوانید

جالب اینجاست که در شبکه‌های اجتماعی و نظرسنجی‌های فنی، این نقیصه دومین عامل نارضایتی کاربران شناخته می‌شود. برخی رانندگان حتی تصور می‌کنند که خودرو دچار نقص فنی شده یا در حال آسیب دیدن است، چون این رفتار با تجربه ذهنی آن‌ها از کارکرد یک ماشین سالم همخوانی ندارد.

خودروسازان برای حل این مشکل، به‌طور مصنوعی «دنده‌های مجازی» را در نرم‌افزار گیربکس تعریف کرده‌اند تا وقتی راننده گاز می‌دهد، گیربکس با شبیه‌سازی افت و خیز دور موتور، حس و حال یک گیربکس اتوماتیک عادی را القا کند، اما این راهکار نیز تا حد زیادی مصنوعی به نظر می‌رسد و نتوانسته منتقدان را کاملاً راضی کند.

2. نگرانی از قابلیت اطمینان

دومین و شاید مهم‌ترین دغدغه‌ای که سایه سنگینی بر سر این نوع گیربکس‌ها انداخته، مسئله قابلیت اطمینان است. نیسان در این زمینه نقش بسیار پررنگی ایفا کرده است. این شرکت از اوایل دهه ۲۰۰۰ میلادی به‌طور گسترده از تکنولوژی CVT در محصولات خود استفاده کرد و متأسفانه نسل‌های اولیه این گیربکس‌ها، به‌ویژه در محصولات پرتیراژی مثل آلتیما با نرخ خرابی بالایی مواجه شدند.

این پیشینه تاریخی باعث شد که ذهنیت عمومی نسبت به دوام گیربکس CVT به‌شدت تخریب شود. حتی امروزه که نسل‌های جدیدتر CVTها نظیر نسل‌های بهبودیافته توسط هوندا و تویوتا بسیار پیشرفته‌تر شده‌اند، ترس از خرابی همچنان پابرجاست. برای بسیاری از خریداران، خودرویی که مجهز به CVT است یک بمب ساعتی محسوب می‌شود که ممکن است پس از پایان دوره گارانتی، هزینه‌های نجومی روی دست مالک بگذارد.

این نگرانی باعث شده است که حتی در صورت سلامت فنی، خودروهای مجهز به این گیربکس‌ها در بازار دست‌دوم با افت قیمت شدیدتری نسبت به همتایان اتوماتیک خود مواجه شوند. نگهداری صحیح از این گیربکس‌ها نیز چالش خاص خود را دارد؛ در حالی که بسیاری از گیربکس‌های سنتی به روغن‌کاری‌های طولانی‌مدت متکی هستند، CVTها به شدت نسبت به کیفیت روغن و بازه‌های تعویض آن حساس‌اند.

بسیاری از متخصصان توصیه می‌کنند که برخلاف دفترچه راهنمای کارخانه که ممکن است تعویض روغن را در ۹۰ یا ۱۰۰ هزار کیلومتر توصیه کند، مالکان برای حفظ سلامت گیربکس، روغن آن را هر ۴۸ تا ۶۰ هزار کیلومتر تعویض کنند.

3. هزینه‌های سنگین تعمیرات

در کنار بحث قابلیت اطمینان، هزینه‌های تعمیرات و طول عمر استاندارد گیربکس اتوماتیک سی وی تی سومین چالش بزرگ است. وقتی یک گیربکس CVT دچار خرابی می‌شود، عملاً با یک بن‌بست فنی روبرو هستید. در گیربکس‌های اتوماتیک معمولی، بسیاری از اجزای داخلی مثل کلاچ‌ها یا شیربرقی‌ها قابل تعمیر هستند و قطعات آن‌ها نیز در بازار به وفور یافت می‌شود. اما در CVT ساختار به‌گونه‌ای است که قطعات به‌صورت یکپارچه درگیر هستند.

در بسیاری از طراحی‌ها، به‌ویژه در برخی مدل‌های سوبارو یا نیسان، گیربکس به‌صورت مهروموم‌شده تولید شده و عملاً قابلیت باز شدن و تعمیر دقیق را ندارد. در صورت بروز هرگونه مشکل اساسی در پولی‌ها یا تسمه فلزی، تنها راه‌حل پیشنهادی اغلب نمایندگی‌ها تعویض کامل گیربکس با یک نمونه نو است که هزینه‌ای بسیار سنگین را به مالک تحمیل می‌کند.

حتی بازسازی این گیربکس‌ها نیز در اکثر تعمیرگاه‌های عمومی امکان‌پذیر نیست، زیرا نیاز به ابزارهای مخصوص کالیبراسیون و دانش فنی بسیار بالایی دارد که صرفاً در اختیار تعداد محدودی از مراکز تخصصی است. نبود قطعات یدکی ارزان‌قیمت در بازار، باعث می‌شود که هزینه تعمیر یک گیربکس CVT گاهی به بخش قابل‌توجهی از ارزش کل خودرو برسد که عملاً خودرو را به یک دارایی غیربه‌صرفه تبدیل می‌کند.

همچنین بخوانید

4. محدودیت‌های عملکردی

چهارمین دلیل برای دوری از CVT، محدودیت‌های عملکردی آن در شرایط کاری سنگین است. گیربکس‌های CVT اساساً برای استفاده‌های شهری و رانندگی اقتصادی طراحی شده‌اند و ساختار پولی و تسمه‌ای آن‌ها توان تحمل فشارهای لحظه‌ای یا مداوم سنگین را ندارد. اگر قصد داشته باشید با خودرویی که مجهز به CVT است، اقدام به یدک‌کشی یک کاروان کوچک یا حمل بار سنگین کنید یا حتی در مسیرهای آفرودی و ناهموار با شیب‌های تند رانندگی کنید، گیربکس خیلی سریع داغ می‌کند.

سیستم‌های حفاظتی گیربکس در این شرایط وارد عمل شده و قدرت موتور را به‌شدت محدود می‌کنند تا از سوختن تسمه فلزی یا آسیب به پولی‌ها جلوگیری کنند. این یعنی خودرو در لحظاتی که بیشترین قدرت را نیاز دارید، ناگهان دچار افت توان می‌شود.

مقایسه CVT با گیربکس‌های دستی در آفرود یا کشیدن بار، مثل مقایسه یک ابزار ظریف با یک ابزار صنعتی است. گیربکس‌های اتوماتیک معمولی (AT) با مبدل گشتاور و گیربکس‌های دوکلاچه، ساختاری بسیار مقاوم‌تر در برابر فشار دارند و به همین دلیل خودروهای قدرتمند و شاسی‌ بلندهای واقعی تقریباً هرگز از گیربکس CVT استفاده نمی‌کنند.

5. تجربه رانندگی بی‌روح

پنجمین دلیل، حس رانندگی بی‌روح و کسل‌کننده است. همان‌طور که گفته شد، CVT طراحی شده تا موتور را در یک دور خاص نگه دارد و انتقال قدرت نرمی داشته باشد، اما همین نرمی بیش از حد هرگونه هیجان رانندگی را از بین می‌برد. بسیاری از رانندگان خودرو را فقط وسیله جابجایی نمی‌بینند و از حس تعویض دنده‌ها و درگیری با مکانیک خودرو لذت می‌برند اما CVT این تعامل را کاملاً حذف می‌کند.

علاوه بر این، مسئله تأخیر در واکنش یا همان پدیده اثر کش لاستیکی، بسیار شایع است. در این حالت وقتی پدال گاز را تا انتها فشار می‌دهید، ابتدا دور موتور بالا می‌رود و صدای آن بلند می‌شود اما خودرو با تأخیری محسوس شروع به شتاب گرفتن می‌کند به نحوی که بین موتور و چرخ‌ها یک واسطه پلاستیکی قرار دارد که باید ابتدا کش بیاید تا نیرو منتقل شود.

این حس تأخیر در رانندگی‌های تهاجمی یا هنگام سبقت گرفتن در جاده، بسیار ناخوشایند و گاهی ترسناک است. اگرچه خودروسازان تلاش کرده‌اند این حس را کاهش دهند، اما تا زمانی که ذات انتقال نیرو بر پایه پولی‌ها باشد، این عدم ارتباط مستقیم بین پدال گاز و چرخ‌ها باقی می‌ماند.

6. نماد خودروهای کم‌توان اقتصادی

ششمین دلیل به همبستگی ذاتی CVT با موتورهای کم‌توان بازمی‌گردد. ماهیت گیربکس CVT به گونه‌ای است که بهترین بازدهی خود را روی موتورهای کوچک و کم‌گشتاور نشان می‌دهد. چون هدف اصلی استفاده از این گیربکس، کاهش مصرف سوخت است و خودروسازان آن را با موتورهای چهار سیلندر کم‌حجم جفت می‌کنند.

این ترکیب برای رانندگی در ترافیک شهری عالی است، اما وقتی از شهر خارج می‌شوید یا در جاده‌های کوهستانی با خودرویی پرسرنشین تردد می‌کنید، ضعف این ترکیب به‌وضوح نمایان می‌شود. اکثر خودروهای CVT که در بازار ایران نیز حضور دارند در سبقت‌های سریع یا شیب‌های تند ناتوان هستند و فشار بیش از حدی به گیربکس وارد می‌شود.

البته باید اشاره کرد که در سال‌های اخیر، برخی خودروهای هیبریدی مدرن مانند نسل جدید تویوتا پریوس یا هوندا آکورد هیبرید با بهبود تکنولوژی توانسته‌اند به شتاب‌های قابل قبولی (حدود ۷ ثانیه) دست پیدا کنند که نشان‌دهنده پیشرفت در تلفیق CVT با موتورهای الکتریکی قدرتمند است، اما هنوز هم این گیربکس‌ها در محصولات اقتصادی بازار، نمادی از خودروهای کند باقی مانده‌اند که برای علاقه‌مندان به رانندگی سریع، انتخابی ناامیدکننده هستند.

بیشتر بخوانید

7. دشواری تعمیرات خانگی

هفتمین و آخرین دلیل، دشواری انجام تعمیرات و سرویس‌های دوره‌ای توسط خود است. در بسیاری از کشورهای دنیا، افرادی که به مکانیک خودرو علاقه‌مند هستند، ترجیح می‌دهند روغن، فیلترها و قطعات ساده گیربکس را خودشان عوض کنند. اما در گیربکس‌های CVT، فرآیند تعویض روغن به ابزارهای خاص نیاز دارد.

برای مثال، در بسیاری از مدل‌ها سطح روغن گیربکس باید دقیقاً در دمای خاصی تنظیم شود و نیاز به دستگاه دیاگ برای خواندن دمای گیربکس است. همچنین برخی گیربکس‌ها به‌صورت مهروموم‌شده طراحی شده‌اند و هیچ راهی برای دسترسی به تسمه یا پولی‌ها ندارند. این پیچیدگی باعث می‌شود که مالک حتی برای کارهای ساده سرویس‌کاری نیز مجبور باشد به نمایندگی یا تعمیرگاه‌های بسیار مجهز مراجعه کند، که این خود یعنی هزینه‌های بالاتر.

اگر در خانه بخواهید به هر طریقی در CVT دست ببرید، ریسک بالایی وجود دارد که سیستم را کالیبره کرده و گیربکس را برای همیشه از کار بیندازید. این استقلال نداشتن در نگهداری، برای بسیاری از رانندگان یک عامل منفی بزرگ است که باعث می‌شود ترجیح دهند به سمت گیربکس‌هایی بروند که برای یک تعمیرکار خانگی یا مکانیک معمولی راحت‌تر باشد.

همچنین بخوانید

جمع‌بندی نهایی

با در نظر گرفتن تمام این عوامل، مشخص می‌شود که چرا با وجود پیشرفت‌های فنی هنوز شکاف بزرگی میان تقاضا برای سیستم‌های سنتی (مثل گیربکس‌های ۶ یا ۸ سرعته اتوماتیک ZF) و گیربکس‌های CVT وجود دارد. CVTها اگرچه در زمینه مصرف سوخت و نرمی حرکت در ترافیک‌های سنگین شهری پیشرو هستند، اما در فاکتورهای حیاتی مثل قابلیت اطمینان، هزینه تعمیرات، لذت رانندگی و توانایی تحمل فشار، همچنان در جایگاه پایین‌تری قرار می‌گیرند.

انتخاب خودروی مجهز به CVT، انتخابی است که فرد باید آگاهانه نسبت به هزینه‌های نگهداری و محدودیت‌های عملکردی آن انجام دهد، و برای بسیاری از خریداران، این بهای سنگین برای رسیدن به کمی مصرف سوخت کمتر، به هیچ وجه منطقی به نظر نمی‌رسد.

Sina Farahi

برچسب ها:

0 نظرات

ارسال نظرات